แม่มาแว้วววค่า

คุณพ่อแอบมาอัพ หัวเรื่องไว้ก่อน พรุ่งนี้มาเล่าต่อ อุอุอุคุณแม่ยังไม่รู้ตัวว่าคุณพ่อแอบอัพไดฯ มา 3 วันแระ

มาต่อๆ

คุณแม่รีบกลับจากงานสัมมนา เพื่อมาหาน้องแพดเม่ ซึ่งอยู่กับคุณพ่ออย่างมีความสุขดี ลั้ลลา แฮปปี้ ดูได้จากหน้าตา อิอิอิ จะไม่อารมณ์ดีอย่างไร มีคนอุ้มเดินตลอด (อาม่ากับพี่เลี้ยง ก๊ากกก พ่อช่วยอุ้มเมื่อเดี่ยวมือ 1 มือ 2 หมดแรง....แต่ส่วนใหญ่ มือ 1 หมดแรง มือ 2 รับช่วงต่อ มือ 2 หมดแรง มือ 1 ก็มีแรงแระ 55555 ล้อเล่นน่า พ่อก็ชอบอุ้มน้องแพดเม่นะ อุ้มแล้วมีความสุข ยิ่งช่วงนี้แพดเม่ตัวโตขึ้น อุ้มแล้วเต็มไม้เต็มมือ น่าหมั่นเขี้ยว)

น้องแพดเม่ตื่นแต่เช้า (กว่าปกติ) วันนี้ ตี 5 ครึ่ง ตื่นมาก็อือ อือ ออ ออ ปลุกพ่อแต่เช้า พ่อก็ง่วงตาปิดอยู่ แต่ก็แกล้งทำเป็นลืมตา แอบมอง ปรากฏแพดเม่ชูคอ เป็นงูเห่า โงนเงน โงนเงน ตาจ้องมองเป๋งมาที่พ่อ ดูว่า ตื่นเมื่อไหร่คงจะส่งเสียงเรียกไม่ก็ยิ้มหวานนนนนน แต่พอเห็นพ่อแกล้งหลับ ก็หันไปมองนาฬิกา หันไปเล่นโน่นนี่ พ่อก็ยังแกล้งหลับอยู่ อยากดูปฏิกิริยา ว่าลูกจะทำยังไงต่อไป ถ้าพ่อยังไม่ตื่น

แพดเม่พอเล่นไปสักพัก พลิกไปพลิกมา ส่งเสียง อากือ อุกี๊ โฮ้ย เฮ้อ ไปตามเรื่อง สักพัก เริ่มเบื่อ กลิ้งมาปลุกพ่อดีกว่า....ว่าแล้วก็กลิ้งมาหา เอามือมาตบๆ ตีๆ ที่แขนพ่อ จิกแขน แล้วก็ใช้ท่าไม้ตายกลิ้งมาทับพ่อ 5555 (แพดเม่นอนบนฟูก บนที่นอนของพ่อและแม่ ดังนั้นจะนอนสูงกว่า ซึ่งแพดเม่ชอบมากกับการกลิ้งตกจากที่สูง 555) นอนทับเสร็จก็ส่งเสียง อือ อือ จนพ่อทนขำไม่ไหว ต้องทำท่าตื่น.....ตื่นมายิ้มหวานให้กัน กลิ้งเล่นบนที่นอน กลิ้งมาซบกัน ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันอีกพักใหญ่ๆ จนพ่อเริ่มเหนื่อย ก็อุ้มออกไปหาพี่เลี้ยง ให้จัดการอาบน้ำ สระผม พ่อก็มาล้างหน้าแปรงฟัน (เด็กๆ จมูกคงยังทำงานไม่ดีเท่าไหร่ นอนเล่นกับพ่อที่ยังไม่แปรงฟันได้ตั้งนานสองนาน 555)

อาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งเล่นกับพี่บุญหลงที่ระเบียง รับอากาศยามเช้า ดูปลา ดูดอกบัว ดูวิว ไปตามกิจวัตรประจำวันของแพดเม่....จนได้เวลาอันสมควรก็ไปกินนม (ช่วงนี้แพดเม่ไม่ค่อยกินนม ค่อนข้างโยเย โยกโย้เวลากินนม อมนม บ้วนเล่นก็บ่อย) แล้วก็บอกว่า ให้รีบนอน (แพดเม่จะนอนช่วง 9 โมงกว่า อีก 1 ช่วง) เพื่อที่จะได้ตื่นมาพอดีแม่กลับ

ระหว่างนั้นก็โทรคุยกับแม่ คอยบอกทาง และไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบ...ระหว่างนั้นก็มีพ่อบ้าน บ้านกล้องโทรมาคุยกันเป็นระยะ...ปรากฏว่า แพดเม่นอนไปไม่ถึง 15 นาที ตื่น (สงสัยรู้ว่าแม่จะกลับ ตื่นเต้น นอนไม่หลับ) แพดเม่เลยลงไปเดินเล่นข้างล่างให้อาม่าอุ้มเล่น พ่อนอนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างบน เพราะชาร์จโทรศัพท์ไปด้วย คุยไปด้วย สักพักแพดเม่ก็ขึ้นมา ง่วงนอน เตรียมพร้อมสลบแระ โฮ่ โฮ่

แพดเม่นอนไปได้สักพัก แม่ก็กลับมาถึงบ้าน เย้ เย้ เย้ แต่แพดเม่ยังหลับอยู่นะค้า (แหม พ่ออุตส่าห์เตรียมกล้องวีดีโอ ไว้ถ่ายวินาที ที่แพดเม่กับแม่เจอหน้ากันว่าจะเป็นยังไง ปรากฏว่าหลับคร่อก....เวลาลูกหลับคือเวลาที่มีค่าเหนือสิ่งอื่นใด เพราะแพดเม่ไม่ค่อยยอมนอน ดังนั้น เมื่อแพดเม่หลับ ห้ามทำกิจกรรมใดๆ ที่จะรบกวนเวลาอันมีค่านี้)

พอแพดเม่ตื่น ก็เจอหน้าแม่ นั่งจ้องอยู่แล้ว........พ่อถ่ายวีดีโอไว้ (แต่เอามาลงเป็นคลิปไม่เป็น หุหุหุ)

แม่ยิ้มหวานให้ แต่แพดเม่ทำหน้า งงๆ (คงเพราะเพิ่งตื่น) ทำเอาแม่ใจแป้วไป ว่า ลูกจำแม่ไม่ได้ โฮ โฮ เสียใจ จริงๆ แล้วแพดเม่เพิ่งตื่นแพดเม่เลยงงๆ ค่า

แต่จริงๆ แล้ว แพดเม่คงงอนแม่เล็กๆ ด้วยแหละ (คือว่า คิดถึงนะ แต่งอน ว่าแม่หายไปตั้ง 2 วัน) พ่อเดาเอาว่า น้องแพดเม่งอนแม่ เพราะหันหน้าหนีแม่ตลอด ก๊ากกกก มองแต่พ่อ.....แหม๊ เราก็ไม่ได้พิศวาสกันขนาดน้านนี่เนอะ แค่นอนกอดกัน ซบกัน อุ้มกัน ทุกวันเท่านั้นเอง 5555

ก็งอนกันพอหอมปากหอมคอ (พักใหญ่ๆ เหมียนกาน....ร้ายเจงๆ เจ้าลูกหมู) พ่อก็พยายามบอกแพดเม่ว่า แม่ไปทำงาน ตอนนี้กลับมาหาน้องแพดเม่แล้วไงค้า

รูปตอนงอน (จริงๆ แล้ว รอแม่จนหลับไป) 555

พอหายงอน ทีนี้ก็ถึงช่วงเวลาแพดเม่ Strike Back....เอาคืน ตอบแทนที่แม่หายไปหลายวัน แพดเม่ประท้วงไม่กินนมจากขวด กินแล้วบ้วน บ้วนแล้วตุ๋ย นมเลอะคอไปหมด ต้องกินนมจากเต้า เรามีฟาร์มเท่านั้นนนนนนนนนน

วิธีการกินนมจากเต้า....ก็หลากหลาย ทั้งฉก ทั้งทึ้ง ทั้งดึง ทั้งกัด ทั้งพับ (เทคนิคการพับหลอด....พับหัวนมเหมือนเวลาพับหลอดไม่ให้น้ำไหลลงอ่ะ 55555 แพดเม่พัฒนาเทคนิคนี้เวลานมแม่พุ่งเยอะๆ กินไม่ทัน เธอจะพับหลอดไว้ก่อน 5555) นอกจากนั้นยังมีเอาหัวโขก + มือทุบเป็นระยะๆ ....แม่ถึงกับบอกว่า “เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันใยยยย....” (เดาเอาว่า คนอ่านไดฯ นี้ รู้จักเพลงนี้ทุกคนแหละ กร๊ากกกก)

โดยการประท้วงนี้กินเวลาตลอดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา....ร้ายนัก เจ้าตัวเล็ก ทำเอาแม่ระบมและปวดนมไปเรย เป็นการบ่งบอกว่า วันหลังแม่ไปไหน น้องแพดเม่จะไปด้วยยยยยย 5555

ปล. เอารูปพี่หลงมาฝาก แพดเม่ชอบมากๆ เล่นกับพี่หลงเนี่ย เพราะพี่หลงขนนิ่ม เหยียบแล้วนิ่มเท้า 555