กว่าจะรักเท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจ...ต้องใช้เวลา

นึกหัวข้อไดฯ ไม่ออก แต่คิดว่าอันนี้แหละ ตรงที่สุดแล้วน่า วันนี้คุณพ่อจะมาพูดถึงความรู้สึกกับลูกสาวคนล่าสุด....น้องสร้อย ให้น้องแพดเม่ไว้อ่านในอนาคต (ไม่ใช่ลูกจริงๆ นะคร้าบบบบ เป็นตู๊กกกกกะตา Blythe)...จะรอแม่มาเขียน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แม่จะว่าง พ่อแอบเขียนก่อนแระกาน อุอุอุ

แรกเริ่มเดิมที คุณพ่อกับคุณแม่เคยเห็นเพื่อนๆ ของน้องสร้อยจากในเว็บมาก่อนแล้ว (รู้จักกันครั้งแรกในเว็บเว็ดดิ้งสแควร์ มีสมาชิกท่านหนึ่งนำรูปมาให้ดู) วันที่พูดคุยกันถึงตุ๊กตา Blythe ยังพูดกันอยู่เลยว่า หน้าตาน่ากลัวเนอะ หัวโตๆ ตาโตๆ หน้าหลอนๆ เหมือนตุ๊กตาผี (ไม่ใช่แค่หน้าตาที่น่ากลัว ราคาก็น่ากลัวไม่แพ้กัน เผลอๆ น่ากลัวยิ่งกว่าด้วยซ้ำ)....หลังจากนั้นก็ติดตามข่าวคราวมาเป็นระยะ (จริงๆ คือติดตามเรื่องราวของสมาชิก ที่เป็นเจ้าของตุ๊กตานั่นแหละ เลยได้เห็น ได้รู้เรื่องของตุ๊กตา Blythe บ้างพอเป็นกระสาย)

หลังจากนั้นก็ได้อ่านรายละเอียดของตุ๊กตานี้ ตามนิตยสารอื่นๆ บ้าง...แต่ก็ยังไม่สนใจอยู่ดี

จนวันหนึ่ง ปี 2551 นี้แหละ ได้มีโอกาสจับตุ๊กตา Blythe ตัวเป็นๆ (ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ได้จับ พร้อมๆ กัน) ในงานวันเลี้ยงฉลองโอกาสที่น้องปาล์ม ลูกสาวป้าหนิง ในโอกาสที่สอบเข้าสาธิตเกษตรได้ (ข่าวตอนแรกคือ ป้าหนิง ซื้อให้น้องปาล์ม เนื่องในโอกาสที่สอบได้....ซึ่งมารู้กันทีหลังว่า มันไม่จริง 55555 ป้าหนิง ซื้อมาเล่นเอง โดยอาศัยน้องปาล์มเป็นนอมินี...ฟังดูเหมือนเรื่องการเมืองเนอะ อิอิอิ)

จับๆ เล่นกัน ก็ยังเฉยๆ  แต่ในวันนั้น ก็มีคุยๆ กับป้าเอก ผู้ไม่มีทีท่าว่าสนใจเรื่องตุ๊กตามาก่อน (....ซึ่งมารู้กันทีหลังว่า มันไม่จริง 55555) หลังจากนั้นคุณพ่อได้รู้จัก ไดฯของน้องสาวป้าเอก ผู้ซึ่งเล่นตุ๊กตานี้เช่นกัน (รู้จักเพราะไอคอน ของน้องสาวป้าเอก น่ารัก มีทั้งรูปน้องหมาและรูปตุ๊กตา...คุณพ่อเลยคลิกเข้าไปดู) เม้นท์แรกที่คุณพ่อเม้นท์ไว้ คือ หน้านี้

http://sriping.diaryclub.com/20080418/0/0/blog.html

เม้นท์ไว้ว่า

ไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่า วันหนึ่ง จะมีโอกาสเป็นผู้อุปการะน้อง Blythe กะเขาเหมือนกัน 5555

หลังจากนั้น ก็เข้าไปอ่านไดฯ น้องสาวป้าเอกเป็นระยะๆ ด้วยติดใจในความฮา และ ความสนุกสนาน (เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง 5555)

จนวันหนึ่ง (วันที่ 6 พ.ค. 2551...จำได้แม่น) อยู่ดีๆ ป้าเอกก็เอารูปน้องเมย์เดย์ (ชื่อในขณะนั้น) มาโชว์ตัว พร้อมชุด (ตัดจากชุดนอนป้าเอก....อุแหม่ ไม่นึกว่าป้าเอกจะใส่ชุดนอน เห็นเป็นชาวต่างชาติ สะพายเป้ เดาว่าเวลานอนคงเปลือยกายเหมือนชาวต่างชาติเช่นกัน)

คุณแม่กรี๊ดกร๊าดดด อยากได้มั่ง....เมื่อเป็นความประสงค์ของคุณแม่ มีเหรอ คุณพ่อจะขัดขวาง แถมคุณพ่อยังหาข้อมูลให้อีกด้วยซ้ำไป....หลังจากดูเว๊บต่างๆ ที่ขายน้อง Blythe แล้ว คุณแม่มีการมาถามคุณพ่อว่า รู้รึเปล่า ว่าคุณแม่อยากได้ตัวไหน....(บอกตามตรงคุณพ่อไม่รู้หรอก ว่าคุณแม่อยากได้ตัวไหน...เพียงแต่ภาวนาว่า อย่าอยากได้ตัวที่เป็น Limited Edition เลยน๊า สาธุ 55555)

คุณแม่บอกว่า ลองดูสิ มีตัวนึงหน้าตาคล้ายคุณแม่เลยล่ะ....อ้อ ค่อยยังชั่ว ถ้าเป็นอย่างนั้น ไม่น่าจะเป็น Limited Edition เพราะ พวกนั้นส่วนใหญ่ ผมสีแปลกๆ

เมื่อคุณแม่บอกใบ้มาขนาดนี้ มีเหรอ คุณพ่อจะเลือกไม่ถูกว่าตัวไหน ที่คุณแม่อยากได้....ทายถูกนะคร้าบบบ (แต่ไม่มีส่วนลดในการเลือกซื้อตุ๊กตาน้อ) ตัวที่คุณพ่อและคุณแม่ใจตรงกัน ในการที่จะรับมาอุปการะ คือ Save the Animal จ้า

หลังจากนั้น คุณแม่ก็หายใจเข้าออก เป็นน้อง Blythe รุ่นโน้นก็สวย รุ่นนี้ก็น่ารัก ...เพียงแค่ 2 วัน (จากวันที่ป้าเอก เอาน้องมะนาวมาโพส แต่ป้าเอกโพสรูปน้องมะนาวให้ดูทุกวัน 5555) วันที่ 8 พ.ค. 2551 คุณแม่ก็ไปดูๆ น้อง Blythe ที่ร้านซะแล้ว (มีอัพหัวข้อไว้เหมือนกัน ในไดฯ ไว้เหมือนกันนิ...คุณพ่อเขียนเอง) โดยได้รับความอนุเคราะห์เรื่องข้อมูลจากป้าหนิง ผู้อัพเกรดตัวเองเป็น ผู้เชี่ยวชาญเรื่องน้อง Blythe ไปซะแร้น ถามตอบได้ รู้ละเอียด รู้จักทุกเว็บเกี่ยวกับน้อง Blythe

ไปถึงที่ร้านก็ละลานตากับน้อง Blythe มากๆ  มีหลายรุ่นเหลือเกิน...คุณแม่ก็ชักเริ่มหวั่นไหว กับรุ่นโน้นรุ่นนี้ บางครั้งก็มอง Limited Edition บ้างล่ะ...คุณพ่อเองก็ลายตาเหมือนกัน คนขายก็พยายามช่วยว่าชอบลักษณะแบบไหน หน้าตาแบบไหน สีผมอะไร (แหม หน้าตาก็เหมือนๆ กันออก....อันนี้ความคิดคุณพ่อคนเดียว คุณแม่กับคนขายบอกว่า หน้าตาแต่ละตัวไม่เหมือนกัน)

ในที่สุด คุณแม่เลือกไม่ถูก หันมาถามคุณพ่อว่า รุ่นไหนดี...คุณพ่อก็ตอบไปโดยไม่ลังเลว่า รุ่น Save the Animal สิ ก็คุณแม่บอกว่าหน้าเหมือนคุณแม่นี่นา....บังเอิญ (บังอร ตื่นนอนขึ้นมา) รุ่นนี้มีของ แต่แอบอยู่กล่องล่างสุดและมุมสุด เรียกว่ามองกันแทบไม่เห็นเลยทีเดียว....อย่างนี้เขาเรียกว่าบุพเพสันนิวาส คุณพ่อกับคุณแม่มองหาไม่เห็นนะ นั่งดูนั่งมองกันอยู่ตั้งนาน

เหตุผลที่เลือก น้อง Save the Animal

1. หน้าเหมือนคุณแม่ ทรงผมก็เหมือน ยุ่งๆ ฟูๆ 5555 สั้นๆ ประบ่า ไม่ต้องหวี ไม่ต้องดูแลกันมาก (เพราะทำไม่ได้)

2. สีลูกตา หวานแหวว ไม่มีพวกตาแดง ตาเขียว ตาฟ้า...ให้ดูหลอนมากยิ่งขึ้นเวลาเล่นตอนกลางคืน

3. ของแถมเยอะดี (อันนี้เป็นเหตุผลสำคัญ กร๊ากกกก มีเสื้อผ้าให้ 2 ชุด กกน. ถุงเท้า รองเท้าบู๊ต แว่นกันแดด หมวก กระเป๋าหนัง กล้องส่องทางไกล กระติกน้ำ...มีอะไรอีกหว่า) เทียบกับตัวอื่นๆ แล้ว ตัวนี้ Accessories เพียบ ไม่ต้องซื้อหาเพิ่มเติม

4. ชื่อรุ่น ดูเป็นคนดี อนุรักษ์ธรรมชาติ ก๊ากกกก เหมาะกับคุณพ่อและคุณแม่ที่รักสัตว์ทุกชนิด (ยกเว้นสัตว์เลื้อยคลานบางประเภท)

5. ราคา......อย่าไปพูดถึงมันเรย 5555

หลังจากซื้อมาแล้ว มาอ่านไดฯ น้าโอ๊ะ....ปรากฎว่า มีรุ่นเดียวกันโดยมิได้นัดหมาย (คือจริงๆ อ่านไปก่อนหน้านี้แล้ว แต่ความจำปลาทอง จำอะไรไม่ได้) แต่เป็นคนละไซส์ ของเราเป็นหลอนใหญ่ ของน้าโอ๊ะหลอนเล็ก

http://sriping.diaryclub.com/20080418/0/0/blog.html

แถมของเล่น และ Accessories ต่างๆ ของน้าโอ๊ะ ก็น่าอิตต๋าเป็นยิ่งนัก (ทั้งเตียง ทั้งสกู๊ตเตอร์ ทั้งอ่างอาบน้ำ ฯลฯ) ดูได้ที่นี่

http://sriping.diaryclub.com/20080404/0/0/blog.html

http://sriping.diaryclub.com/20080408/0/0/blog.html

http://sriping.diaryclub.com/20080428/0/0/blog.html

http://sriping.diaryclub.com/20080514/0/0/blog.html

ประวัติของน้องหลอน อ่านได้ที่นี่

http://sriping.diaryclub.com/20080303/0/0/blog.html

คุณสมบัติของน้องหลอน

http://sriping.diaryclub.com/20080313/0/0/blog.html

ปล. ขออนุญาต น้าโอ๊ะในการลากลิ้งค์แล้ว...ช่วงนี้กะลังฮิต ลากลิ้งค์ 5555

ปล.1 ที่จั่วหัวไว้ว่า กว่าจะรักเท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจ ต้องใช้เวลา....ก็คือ ไม่นึกไม่ฝันว่าจะยอมเสียสตางค์เพื่ออุปการะน้อง Blythe มาก่อน (หน้าตาก็น่ากลัว หลอนออกปานนั้น ราคายิ่งโคตะระน่ากลัว) แต่พอมีแล้วก็นึกถึงน้อง Blythe ตลอดเวลา เวลาไปไหน นอกจากมองหาของให้แพดเม่แล้ว ก็ยังมองหาของให้น้องสร้อยอีกต่างหาก......กว่าจะรัก(น้องสร้อย)เท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจ ต้องใช้เวลา (เอ นับจากวันที่จับน้องบัว ของป้าหนิง แค่ไม่ถึง 2 สัปดาห์ ก็รับน้องสร้อยมาอุปการะซะแร้น...อาถรรพ์มีจริง 555 นั่งดูผ่านเว็บมาตั้งนานไม่สนใจ พอจับของจริง ต้องมนต์เสน่ห์ ถอยเรย)

ปล.2 ที่ชื่อน้องสร้อย ก็เพราะคุณแม่ชอบ เห็นว่าชื่อไทยๆ ดี (วังวนของน้อง Blythe ที่รู้จัก ชื่อไทยๆ หมดเรย บัว, มะนาว, มานี, ฟรีนี่ ...ฟรี นี่นา, มีค่า...มีค่าควรแก่การดูแล)

ปล.3 เขียนไดฯ ยาวๆ นี่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย 555

ปล.4 ขอขอบคุณ website www.ichigoheaven.com และ www.blythethailand.com สำหรับภาพประกอบการเขียนไดฯ ในวันนี้